Όταν οι δανειστές κρύβονται στο «δεν υπάρχει καν η νομική δυνατότητα πρόσληψης συμβασιούχων»

Η υφυπουργός Κοινωνικών Υποθέσεων, Δόμνα Μιχαηλίδου, με ανακοίνωσή της, απαντά στις δηλώσεις της τέως υφυπουργού Κοινωνικής Αλληλεγγύης και νυν τομεάρχη Κοινωνικής Πρόνοιας του ΣΥΡΙΖΑ, Θεανούς Φωτίου, για τα Κέντρα Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας (ΚΚΠΠ) και την υποστελέχωσή τους και τα όσα είπε, ότι δηλαδή «καλύψαμε με επικουρικό προσωπικό τις ανάγκες, ενόψει μόνιμων προσλήψεων τις οποίες δρομολογήσαμε».

«Με αλλεπάλληλες νομοθετικές διατάξεις παρέτειναν την ισχύ των συμβάσεων εργασίας του επικουρικού προσωπικού των Κέντρων Κοινωνικής Πρόνοιας Περιφέρειας (ΚΚΠΠ) και οδήγησαν τους εργαζόμενους σε ομηρία, δίνοντάς τους την "υπόσχεση" ότι θα προσλαμβάνονταν μέσω ΑΣΕΠ. Στην πραγματικότητα, η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε προχωρήσει καθόλου την διαδικασία πρόσληψης μόνιμου προσωπικού, ενώ δεν υπάρχει καν η νομική δυνατότητα πρόσληψης συμβασιούχων», λέει η Δ. Μιχαηλίδου.

Και εδώ τίθενται δύο ερωτήματα:

1. Οι εργαζόμενοι στα ΚΔΑΠ και ΚΔΑΠ-ΜΕΑ, ή οι εργαζόμενοι στο «Βοήθεια στο Σπίτι», ή οι εργαζόμενοι στο ΔΕΣΦΑ, που πολλοί εξ αυτών ανανεώνουν τις συμβάσεις από 15 χρόνια και πάνω, δεν είναι όμηροι και των κυβερνήσεων της ΝΔ; Κάνει πως δε γνωρίζει τίποτε για αυτό η υφυπουργός;

2. Τι πάει να πει «δεν υπάρχει καν η νομική δυνατότητα πρόσληψης συμβασιούχων»; Ποιος νομοθετεί, τελικά; Η εκλεγμένη από το λαό κυβέρνηση, όπως τώρα της ΝΔ, ή οι δανειστές;

Υπάρχει πολιτική βούληση για μόνιμη και σταθερή δουλειά για όλους, με πλήρη δικαιώματα; Για μονιμοποίηση όλων των υπαρχόντων συμβασιούχων στο Δημόσιο, καθώς αποδεδειγμένα καλύπτουν πάγιες και διαρκείς ανάγκες; Η απάντηση είναι μία: Όχι.

Και επί ΣΥΡΙΖΑ και τώρα επί ΝΔ, οι κυβερνήσεις, στο πλαίσιο της νεοφιλελεύθερης προσήλωσής τους και της εξυπηρέτησης δανειστών και κεφαλαίου, προωθούν τις ελαστικές σχέσεις εργασίας, την εργασιακή ανασφάλεια και το φθηνό εργατικό προσωπικό, χωρίς κανένα δικαίωμα. Κι αυτό, διότι και πιο εύκολα τρομοκρατείται και πιο εύκολα το εκμεταλλεύονται.

Άσε που με τη «δικαιολογία» της ενίσχυσης της απασχόλησης αλλά και των συμβασιούχων δίδονται και πιο εύκολα «δωράκια», ήτοι χρήμα με τη σέσουλα, στην εργοδοσία και στο κεφάλαιο...