Κείμενο συναδέλφου Σταμάτη Μπαρτατίλα

Αν αντιληφθούμε τη δύναμή μας, τη δύναμη των πολλών, θα ακολουθήσουν και άλλοι...

Είναι στη φύση του ανθρώπου, όταν βαδίζει σε μονοπάτια που δε γνωρίζει, όταν αντιμετωπίζει καταστάσεις που δεν τις περιμένει, να φοβάται. Ήρθε όμως η στιγμή να νικηθεί κάθε φόβος. Φόβος για το αύριο, φόβος για τον διπλανό μας, φόβος για το τι θα κάνουν οι άλλοι. Είναι η στιγμή να δείξουμε το δρόμο ...κι αν αντιληφθούμε τη δύναμή μας, τη δύναμη των πολλών ... θα ακολουθήσουν και άλλοι.

Ήρθε η στιγμή να αφήσουμε πίσω μας ό,τι μας χώριζε, ό,τι μας διαιρούσε και να προχωρήσουμε σταθερά με ό,τι μας ενώνει. Το ξέρω, δεν έχουμε τις ίδιες αγωνίες ή ανάγκες, έχουμε όμως ένα πράγμα κοινό: το πάθος για το καλύτερο.

Στον ΔΕΣΦΑ δεν ήρθε σχεδόν κανείς από εμάς αξιοκρατικά. Δυστυχώς αυτή είναι η αλήθεια. Όμως, όλοι μας δουλέψαμε και δουλεύουμε, έχουμε αποδείξει ότι τίποτα δε μας χαρίστηκε και αρκετές φορές, σε δύσκολες συνθήκες, έχουμε σταθεί αντάξιοι δίπλα σε Έλληνες και ξένους συνεργάτες. Κανείς δεν είναι υποδεέστερος κανενός. Είμαστε το ίδιο μόνιμοι και συμβασιούχοι, συμμετέχουμε με τον ίδιο τρόπο στην εργασία, τηρουμένων των αναλογιών και των συνθηκών.

Όλοι μας κάποια στιγμή έχουμε έρθει σε σύγκρουση, είτε με συναδέρφους μονίμους, είτε με συναδέρφους συμβασιούχους, άλλες φορές και με τους προϊσταμένους μας. Στο τέλος της ημέρας, όμως, είμαστε μια ομάδα που δουλεύει, συνεργάζεται και παράγει.

Ήρθε εκείνη η μέρα λοιπόν... που μου ήταν αδιανόητο μέχρι τότε να το σκεφτώ, που δεν περίμενα ίσως ποτέ να ζήσω. Η μέρα που πρέπει να αφήσουμε στην άκρη τις όποιες διαφωνίες μας χώριζαν μέχρι σήμερα και να διεκδικήσουμε όλα εκείνα που μας ενώνουν. Φυσικά και γνωρίζουμε ότι δεν μπορούμε να πετύχουμε οτιδήποτε μονομιάς! Φυσικά και ξέρουμε ότι θα ματώσουμε αν χρειαστεί. Φυσικά και ξέρουμε ότι στην αρχή μπορεί να απογοητευθούμε. Όταν όμως θες να ζήσεις αυτό που όλοι θα πρέπει να δικαιούνται, ίσως χρειαστεί να κάνεις πράγματα που μέχρι σήμερα δεν έκανες ή δεν τολμούσες να σκεφτείς. Είμαστε στην αρχή, θα ακολουθήσουν δράσεις και άλλες απεργίες. Θα χρειαστεί να φωνάξουμε δυνατά. Αν δε γευτείς την ήττα, δε θα χαρείς τη νίκη. Για να πετύχουμε, πρέπει να είμαστε όλοι μαζί, συντονισμένοι σε κοινό αγώνα. Είναι αλήθεια ότι δύο άνθρωποι μπορούν να συζητήσουν πιο εύκολα από ό,τι δέκα, όταν όμως θες να μεταφέρεις ένα πιάνο, οι δέκα είναι πιο χρήσιμοι από τους δύο.

Σταμάτης Μπαρτατίλας.